Zaterdag, ondanks dat ik met een slaappil naar bed ben gegaan heb ik slecht geslapen en ben ik om kwart over 6 al wakker. Ik neem vandaag wel mijn medicijnen maar uit voorzorg ontbijt ik niet. Ik ben als de dood dat dat de boel in gang zet en ik daardoor niet naar het sinterklaasfeest kan. Hoewel ik geen pijn heb voel ik wel degelijk dat het van binnen helemaal opgezet is.

Om 10 uur rijden we weg uit Heiloo want om half 11 zou het feest beginnen. Onderweg vraagt Fleur aan me wanneer we weer eens naar Pipodorp gaan want daar vond ze het zo leuk. Ja, roept Juul, die achtbaan was vet koel! Mijn gedachten gaan terug naar eind mei dit jaar. Het was inderdaad erg leuk in Pipodorp voor de kinderen maar wat was ik toen al ziek realiseer ik me nu. Noelle zei laatst ook nog tegen me dat ze achteraf gezien ook gemerkt heeft dat ik toen niet in orde was. Ze zei: ik zie je nog samen met Fleur van de glijbaan afkomen, hard roepend Joepie!! Ik zie je magere, vermoeide gezicht gewoon weer voor me. Nu ik er zelf aan terug denk schieten de tranen in mijn ogen. Want inderdaad, ik was toen al niet mezelf. Geen eetlust en ik sleepte mezelf het weekend door. Had een stapel t-shirts mee voor de nacht want ik was toen al zo vreselijk aan het nachtzweten. Was nog zo blij dat de meiden al behoorlijk zelfstandig waren en hun eigen gangetje gingen in de overdekte speelhal. Een paar dagen later kreeg ik griep en ben ik goed ziek geweest. Dat was het vast dacht ik toen nog.

We komen om half 11 bij Fluor aan. Het voelt raar en ik merk dat ik er moeite mee heb. Monique komt meteen op me af gelopen en begroet me hartelijk. En toen voelde ik ze prikken, de tranen. Het wordt me toch even te veel. Ik ga snel naar het toilet, veeg mijn tranen af, kijk even goed in de spiegel en neem een diepe zucht en een slok water. Zo, weer terug de drukke zaal in. Julia en Fleur zijn in geen velden of wegen te bekennen, die zitten tussen alle andere kinderen vol overgave naar Sinterklaas en de zwarte Pieten te kijken. En dan hoor ik Sinterklaas vragen of Julia en Fleur Bakker even bij Sinterklaas willen komen. Ze klimmen met behulp van Zwarte Piet het podium op en gaan bij Sinterklaas op schoot zitten. Ik hoor Sinterklaas zeggen dat hij zo trots is op Julia en Fleur want hun mama is ziek en ze helpen mama zo goed. Ik voel een brok in mijn keel, het was al niet zo'n beste dag emotioneel gezien. Daar waar een andere moeder met een grote glimlach zou staan te kijken rollen bij mij de tranen over mijn wangen. Ik zie een moeder naast me een beetje vreemd naar me kijken, die heeft natuurlijk geen idee wat er speelt. Ik hoor Julia en Fleur zeggen dat ze mama helpen met opruimen en de was opvouwen en dat ze hun bedjes opmaken. Ik ben nog even bang dat ik hard door de luidspreker hoor: onze mama heeft KANKER. Maar dat rot woord zeggen ze gelukkig niet. Sinterklaas zegt dat hij ze heel erg lief vindt en vraagt of ze nog een liedje voor hem willen zingen. Vol overgave zingen ze samen 'zie ginds komt de stoomboot'. Dan krijgen ze allebei een handje pepernoten en helpt zwarte Piet ze weer het podium af.

Ze krijgen allebei weer een prachtig kado. Julia een mooie dansende Barbie en Fleur een My Little Pony huis. Dolgelukkig zijn ze en ze vonden het weer zo leuk op mama's werk. Ze wilden ook nog even mama's kantoor zien dus ik loop met ze naar de afdeling. Alles is nog steeds zoals het was, mijn plekje nog steeds mijn eigen plekje. Ik ben zo blij dat we geweest zijn.

Het gaat verder de hele dag redelijk goed met me. Frank gaat om half 3 weg, die gaat een dagje uit met de mannen. Ik ben samen met Noelle uitgenodigd bij Marjon voor een high tea. De mannen zijn samen weg dus ook voor ons een goede reden om samen te komen. We zitten heerlijk te smullen van al het lekkers dat Marjon gemaakt heeft en de kinderen vermaken elkaar. Ik ben ook niet echt moe en heb gelukkig nergens last van. Om kwart voor 9 gaan we weer naar huis. De kinderen zitten nog even lief te spelen met hun nieuwe kadootjes en ik zit rustig op de bank. Al met al een goede dag gehad, hoop dat het morgen weer zo is.