Nog even op de valreep.

We zijn er klaar voor! (denk ik, hoop ik). Alles gepakt; een koffer van 20 kg, een tas en 2 handbagage koffertjes. Frank keek me alweer bedenkelijk aan. Lin, we gaan maar 5 dagen?! Maar we hebben dit echt allemaal nodig, verzekerde ik hem. Het belangrijkste, mijn medicijnen en alarm nummers van de VU, zitten in de handbagage. Morgenochtend nog 1 EPO prik en dan ben ik op en top. Nu ben ik moe, erg moe. Ik voel al dat ik niet kan slapen dus ik neem een slaappil. Het is een drukke dag geweest.

Eerst boodschappen gedaan, daarna naar Maido voor nieuwe nagels. We moeten toch netjes de feestdagen in. De ratjes naar Jan en Brigit gebracht die daar mogen logeren. Julia naar een partijtje gebracht, de koffers opgehaald in de loods, naar Mark en Astrid geweest om gedag te zeggen. Ook nog even langs Karel en Kiek die we niet meer zien tot na Oud en Nieuw en toen weer naar huis om te eten. Mijn ouders en Frank zijn moeder hebben vanavond nog bij ons gegeten en mijn moeder heeft de laatste was weg gestreken en samen met mij de koffer gepakt. Ook zij zijn zo goed als klaar om weg te gaan.

Het is niet te geloven, het gaat toch echt gebeuren. Gisteren nog even gebeld met Stefania. Ze wachten met smart op ons. Er lag sneeuw maar het was al aan het dooien. 2 dagen geleden was het er prachtig en hebben ze echt sneeuwpret gehad. Als er nog sneeuw komt, dan zeker bij haar op de berg. Ze zitten op ongeveer 1000 meter hoogte. Had ik al gezegd dat ze een eigen berg (heuvel) hebben met daarop hun huis? Als het lukt zal ik vanuit Italië mijn blog updaten mét foto's.

Buiten dat ik erg moe ben voel ik me goed. Geen pijn en geen virussen onder de leden. Het gaat vast helemaal lukken daar in Italië.

Rest ons iedereen hele gezellige kerstdagen toe te wensen. Geniet van en met elkaar en maak er wat moois van. Dat gaan wij zeker doen!

Veel liefs,

Frank, Linda, Julia en Fleur